Aartsbisdom Mechelen - Brussel
dienst Diocesane Bedevaarten 

Vervul uw wens, uw droom eens naar Lourdes op bedevaart te gaan 


Getuigenissen 
Een mindervalide in Lourdes 

Al tientallen jaren gaan we in augustus op bedevaart naar Lourdes, ook dikwijls als helpers. 
Vorig jaar konden we echter wegens gezondheidsproblemen niet deelnemen, wat we heel spijtig vonden. 
Na lang wikken en wegen hebben we besloten om dit jaar in te schrijven in het ‘Accueil Notre Dame’. Een betere beslissing hadden we niet kunnen nemen. We logeerden in een mooie, ruime kamer. Vriendelijke en behulpzame verpleegsters kwamen ons ’s morgens en ’s avonds vragen of we iets nodig hadden. 
In het restaurant was er steeds lekker eten met vriendelijke bediening, gedienstige helpers en helpsters en fijne tafelgenoten. 
Beneden stond de taxi altijd klaar om ons gratis te vervoeren. 
Hartelijk dank aan al die lieve chauffeurs en begeleiders. 
Maar het mooiste en allerbeste is de echte, warme vriendschap tussen iedereen: zieken, mindervaliden, helpers, begeleiders en andere bedevaarders. 
Dankzij al die mensen konden we genieten van alle mooie momenten: Eucharistie, bezoek aan de Grot, processies, kruisweg en andere vieringen. 
Dank U, Moeder Maria, O.L. Vrouw van Lourdes dat we dit weer mochten meemaken. 
Wie zou er nu nog aan twijfelen om naar Lourdes te gaan als gast in het ‘Accueil’? 
O.L. Vrouw wacht op ons. 
Bij haar zijn we steeds welkom en in veilige handen. 
Tot volgend jaar, hopen we. 

Bernadette en Monique Coosemans 

« … En, was het goed in Lourdes ? » 

Een goeie en vriendelijke vraag die een lang antwoord verdient, met daarin veel bewondering. Natuurlijk kom je niet genezen terug zoals je gehoopt had, maar wel vol van « verwondering » !  
Dit jaar was dat voor mij des te meer het geval, omdat ik dichter bij de zieken en de gehandicapten was. Ze droegen allemaal een groot etiket met hun voornaam, naam, taal, nummer van de bus, plaats in de trein, het kamernummer in Accueil Notre- Dame. Alles is al vanaf het vertrek aan de basiliek van Koekelberg geregeld : bussen met lift, sterke vrijwilligers om de valiezen van de bus naar de trein te dragen in het station van Tourcoing en verder van de trein naar de Accueil in Lourdes. Alle onderdelen van de rolstoelen worden gemerkt, ‘sterke’ begeleiding naar het toilet op de HST, overstap per rolstoel van trein naar bus en omgekeerd zowel in Tourcoing als in Lourdes … En iedereen draagt een blauw sjaaltje en een drinkbekertje om de hals! 
Vier dagen en vijf nachten toegewijde en ‘solide’ aanwezigheid met de GLIMLACH bij de maaltijden, het frequente toiletbezoek, alle transport naar de kapellen, basiliek, processies, grot, baden, en niet te vergeten: de vrolijke animaties en de duizend en één attenties van Brigitte, de algemeen verantwoordelijke, en van al diegenen, jong en oud, die haar hielpen. Voor de terugreis was er geen enkel probleem, zelfs met de drie uur vertraging wegens een treinpanne tussen Lourdes en Pau. ’s Middags was er een maaltijd met drank voorzien door de bedevaart en ‘s avonds nog een extraatje vanwege de SNCF omwille van de vertraging. Tranen, emoties en KUSSEN in Tourcoing bij het afscheid : de rolstoelen op het perron, de valiezen in de bussen, weldra de foto’s op internet en de « verwondering» nog altijd in onze ogen op deze bedevaart op uitnodiging van Maria, die zoals een Moeder, wou dat we er samenkwamen, vanuit de ganse wereld! 
Hoewel heel onvolledig, is dit zowat een weergave van wat men in Lourdes beleeft in het kader van een diocesane bedevaart, met de zieken en gehandicapten, bron van vreugde en gelach voor de vele vrijwilligers! 

Priester Guy DE COENE